Διανύουμε την Σαρακοστή και πολλές απορίες περί νηστείας μας δημιουργήθηκαν. Έτσι είτε νηστεύετε είτε όχι σε αυτό το άρθρο μπορείτε να βρείτε πολύτιμες απαντήσεις για όλα τα θέματα που έχουν να κάνουν με την ισορροπημένη διατροφή και τη νηστεία.
Το 2004 δημοσιεύτηκαν οι "... περί συμπληρωμάτων διατροφής κανονισμοί" σε εναρμόνιση με την οδηγία 2002/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σύμφωνα με αυτούς "συμπληρώματα διατροφήs ορίζονται τα τρόφιμα με σκοπό την συμπλήρωση της συνήθους δίαιτας τα οποία αποτελούν συμπυκνωμένες πηγές θρεπτικών συστατικών ή άλλων ουσιών με θρεπτικές επιδράσεις".
Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο πως η διατροφή επηρεάζει άμεσα την απόδοση των αθλητών σε όλα τα αγωνίσματα. Οι σωστές επιλογές τροφίμων και υγρών προετοιμάζουν τον αθλητή ώστε να έχει την ιδανική κατάσταση πριν από κάθε αγώνισμα και επιτυγχάνουν την βέλτιστη αθλητική του απόδοση. Επίσης, η επίτευξη και διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους ευνοούν την απόδοση των αθλητών καθώς και τη γενικότερη κατάσταση της υγεία τους.
Η κατανάλωση των φρούτων την καλοκαιρινή εποχή αυξάνεται σημαντικά. Τόσο η μεγαλύτερη ποικιλία σε φρούτα όσο και η σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας επιδρούν ευεργετικά στην κατανάλωση των φρούτων. Παιδιά και ενήλικες, επιλέγουν τα καλοκαιρινά φρούτα επειδή είναι ευγευστά και δροσιστικά.
Όλα τα τρόφιμα τα οποία περιέχουν υδατάνθρακες (αμυλούχα τρόφιμα, όσπρια, δημητριακά, γάλα, φρούτα, και λαχανικά) αυξάνουν τη γλυκόζη (ή σάκχαρο) του αίματος. Ωστόσο, η ίδια ποσότητα υδατανθράκων δεν προκαλεί την ίδια αύξηση στη γλυκόζη του αίματος.
Η οστεοπόρωση πλήττει παγκοσμίως εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως άνω των 50 ετών. Κλειδί για την πρόληψή της είναι η ισορροπημένη καθημερινή διατροφή, ώστε να εξασφαλίζεται η αδιάλειπτη «δημιουργία και συντήρηση» των οστών μας.
Εκτός από την ενθάρρυνση του θηλασμού, οι διαιτολόγοι πρέπει να παρέχουν συμβουλές στις γυναίκες μετά τον τοκετό για την αποκατάσταση των διατροφικών αποθεμάτων τους, την επιστροφή στο φυσιολογικό σωματικό βάρος, την πρόληψη προβλημάτων σε επόμενες εγκυμοσύνες και τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων αργότερα στη ζωή τους [33, 153].